Centraal en Oost-Europa Centrum, Internationale Journalistiek en PR centrum

Interview met Marcin Wyrostek

Mijn hart is mijn sleutel in de repertoirekeuze

 

Interview met Marcin Wyrostek

Beata Bruggeman-Sękowska: Je brengt cd’s uit, die met groot succes worden ontvangen: Marcin Wyrostek & Coloriage, Marcin Wyrostek & Tango Corazon Quintet – Live, Magia del Tango – Tango Corazon Quintet, je bent gastartiest op vele andere cd’s, je geeft concerten en werkt op scholen. Waar haal je de energie vandaan voor al deze artistieke activiteiten? Of misschien is het wel omgekeerd, zijn zij een katalysator van je artistieke ideeën, waarbij het ene idee tot het andere leidt?

Al mijn cd’s zijn ontstaan uit vele jaren samenwerking met mijn vrienden en tegelijkertijd muzikanten uit bovengenoemde projecten. De eerste cd ‘Magia del Tango’ van de groep CORAZON werd in 2009 uitgebracht. We kregen het voorstel om een concert te geven in de concert studio van Radio Katowice met als tegenprestatie de opname van het debuutalbum. De groep bestond toen al ongeveer 3 jaar. Zo ontstond ons eerste album. Na enige tijd veranderde onze manier van spelen en ons repertoire. Zo ontwikkelde zich de samenstelling van de groep. Daaruit ontstond de cd ‘Live’, welke het meest te vergelijken is met de huidige sound van Tango CORAZON. Afgelopen jaar ontstond de samenwerking Marcin Wyrostek & COLORIAGE – een mix van jazz, folklore en klassiek. Ik denk dat ik dankzij deze cd een veel groter scala aan mogelijkheden van de accordeon kan laten zien. Gedurende vele jaren heb ik naar verschillende inspiraties gezocht, samenwerkend met verschillende muzikanten en culturele instanties, om deze mogelijk te maken. Ik denk dat de energie, waardoor ik zo actief en intensief kan functioneren, ontstaat uit het feit dat ik mijn passie kan uitoefenen. Muziek is mijn katalysator, mijn draaiende motor. Naast mijn familie is dat het belangrijkste in mijn leven.

Beata Bruggeman-Sękowska: Ooit heb je gezegd: (…) verder zoek ik, lees ik, oefen ik en luister ik muziek, ik heb de indruk dat hoe verder je bent, hoe meer er is om te herkennen, een reis waarin je nooit bent uitgeleerd, dat is het mooie eraan … In welke etappe van je reis ben je nu en welk punt zou je willen bereiken in de komende jaren?

Mijn droom is dat ik met geluiden alle mogelijke gevoelens kan uitdrukken, alle kleuren van de wereld kan laten zien en de meest interessante emoties bij mijn luisteraars kan opwekken. Muziek is in feite grenzeloos, wat er toe leidt dat het bos waar we binnen lopen steeds donkerder en smaller wordt, maar elke versmalling in de wereld van de muziek brengt nieuwe en interessante verassingen. Het is dan ook moeilijk te zeggen op welke punt ik me nu bevind. Het antwoord is eigenlijk afhankelijk van mijn recentelijke ervaringen en leeftijd. In elke etappe van mijn leven leer ik weer nieuwe dingen, van andere dingen neem ik afstand. Ik kijk nu heel anders naar ‘wat’ en ‘hoe’ ik tien, vijf en zelfs twee jaar geleden, speelde. Ik kan alleen maar hopen dat deze reis nooit zal eindigen…

Beata Bruggeman-Sękowska: Coloriage betekent in het frans kleuren, schilderen. Jouw muziek is zeer kleurrijk, met veel bravour… Waar haal je je inspiratie vandaan? Waar komen de emoties en deze diversiteit vandaan?

Mijn hart is mijn sleutel in de repertoirekeuze, ik kies er niet voor om de nummers die ik niet kan voelen te spelen. Ik luister naar verschillende soorten muziek – folk, jazz, klassiek. Ik bezoek veel concerten om te luisteren. Daardoor leer ik heel veel. Ik vind dat een concert een bijzondere belevenis hoort te zijn zowel voor de artist als voor de bezoekers. Het meest inspirerend vind ik folk uit verschillende werelddelen. Voordat wij de muziek uit een ander land gebruiken, probeer ik de achtergrond van het land ontdekken. Ik wil de muziekstijl van het land kennen zodat wij ons ermee kunnen verbinden. Ik houd van zulke muziekreizen. Taalbarrières doen er niet toe. Alle mensen voelen op dezelfde manier, toch ieder op zijn eigen wijze. Emoties zijn overal gelijk. Dankzij instrumenten, muziek en onze verbeeldingskracht kunnen wij het ene moment in Buenos Aires zijn, het andere moment weer in de Balkan. Zoals ik al zei: muziek is grenzeloos.

Beata Bruggeman-Sękowska: Wat is jouw artiestendroom?

Mijn droom komt nu uit, die leef ik. Ik doe waar ik van houd. Voor een artiest is er niets waardevoller dan de mogelijkheid om voor een „open” publiek op te treden. Het maakt niet uit of het in een kleine muziekclub is, een grote theaterzaal of filharmonie. Het gaat om de energie, de verbinding tussen het podium en de tribunes. Het is ongelooflijk, metafysisch….. Ik droom dat het voor altijd zal blijven duren.

Beata Bruggeman-Sękowska: Bestaan voor jou artistieke grenzen? Hoe zou je deze definieren?

Er zijn oneindig veel artistieke grenzen. Het hangt ervan af over welk aspect we het hebben. Er zijn zeker grenzen tussen kitch en „waardevolle kunst”. Als we het aspect van onze beperkingen nemen, bestaan deze grenzen alleen in onze hoofden. Wij kunnen onze vaardigheden steeds ontwikkelen. Het is een kwestie van tijd, wil en consequenties.

Beata Bruggeman-Sękowska: De laatste tijd werk je samen met Kayah. Hoe verloopt deze samenwerking en zal deze leiden tot een langere bereopsmatige relatie?

Kayah heb ik leren kennen tijdens het gala van de prijsuitreiking Fryderyki 2010. Ik heb haar toen (nog erg verlegen) gevraagd, of ze interesse had in samenwerking. Na ongeveer een half jaar op uitnodiging van Dorota Soszyńskia gaven wij al ons eerste concert voor de firma Oceanic, waarvan Kayah de ambassadrice is. Sinds die tijd treden wij samen op. Kayah is een bijzondere vocaliste – ze zingt met haar hele hart, ze creëert een bijzonder klimaat op het podium. Voor mij is dat ontzettend inspirerend – haar spontaniteit en inspiratie. Op het debuutalbum van mijn project COLORIAGE, heeft Kayah een gastoptreden gedaan in het nummer “Jovano Jovanke”. Het album COLORIAGE is door KAYAX uitgegeven. Ons allernieuwste gezamenlijke project is KAYAH & Transoriental Orchestra, waar ik ook deel van uitmaak. Voor vandaag weet ik niet in welke richting onze samenwerking gaat leiden, maar ik hoop wel dat het zo lang mogelijk gaat duren. Het mogen samenerken met zo’n grote persoonlijkheid is voor mij heel speciaal.

Beata Bruggeman-Sękowska: “Tijdens optredens voor een breed publiek probeer ik er altijd één of twee moeilijker stukken tussen te smokkelen om te laten zien hoeveel een accordeon kan” heb je wel eens gezegd. Wat kunnen we verwachten op het Pool-van-het-Jaar-2012-concert? Ga je er ook nu weer wat tussensmokkelen?

Bij elke gelegenheid wil ik de toeschouwers met iets nieuws, iets origineels verrassen. Soms verras ik mezelf! 🙂 De accordeon heeft reusachtige mogelijkheden – hij kan klinken als simpel orgel, een strijkorkest, percussie-instrumenten of een rockband. Deze vraag laat ik liever open, het antwoord geef ik tijdens het concert.

Beata Bruggeman-Sękowska: Wat vind je van de Pool-van-het-Jaar 2012 en het idee achter zo’n verkiezing?

Ik vind dat het onderscheiden van mensen, die iets buitengewoons doen, heel zwaar werk, of alles van zichzelf geven, meer dan gerechtvaardigd is. Dat motiveert ze om door te gaan, en niet-onderscheiden personen tot nog efficiënter werken. Tijdens mijn school- en studietijd nam ik aan talloze wedstrijden deel. Dankzij deze wedstrijden overwon ik moeilijkheden, barrières, die op het eerste gezicht onhaalbaar leken. Ik denk dat een belangrijk aspect ook het opbouwen van het Poolse imago in Nederland is. Zulke verkiezingen motiveren tot actiever deelnemen en het behalen van successen heeft zeker een zeer positieve invloed op de blik op Polen in het buitenland. Met zekerheid worden alle personen die genomineerd zijn positief aangespoord, of ze nu winnen of niet.

Beata Bruggeman-Sękowska: Welke categorie staat het dichtst bij jou?

Het is moeilijk om hier nu een-twee-drie te kiezen. Zeker ‘Cultuur’, dat ligt voor de hand, maar àlle overige categorieën zijn volgens mij belangrijk en staan dichtbij mij. Ik denk dat ik ook de categorie ‘Jonge Succesvolle Pool’ zou kiezen. Tijdens mijn jonge jaren heb ik intensief gewerkt om te komen waar ik nu ben, ik heb sinds de lagere school voor mijn inkomen gewerkt, zat op twee scholen tegelijkertijd, bezocht verschillende muziekconcoursen, ik spaarde voor een instrument – dat vereiste systematiek, een hoop toewijding en konsekwentheid. Ik vind dat je zulke mensen moet belonen, motiveren en steunen.

Beata Bruggeman-Sękowska: Zou je de Polen in Nederland nog iets willen meegeven?

Het belangrijkste dat ik jullie kan meegeven is denk ik een flinke dosis positieve energie tijdens ons concert, en verder wens ik allen veel succes, zowel op het werk als privé. De laatste keer dat ik in Nederland optrad was in het plaatsje Brunssum in 1994, ik was toen 13 jaar oud. Ik zat toen nog op de muziekschool van Jelenia Góra. Ik kan niet wachten tot we elkaar tijdens de Pool-van-het-Jaar-2012 weer zien. Na het concert zullen we ook het publiek kunnen ontmoeten en een praatje kunnen maken. Iedereen is van harte uitgenodigd, tot ziens.

Leave a Reply